Posts tonen met het label Eva. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Eva. Alle posts tonen

maandag 25 april 2011

Paasbrunch

De spiegel aan het eind van de tafel maakt de kamer groter. Ideetje van Tineke destijds. En vandaag dus extra eenzaam. Veertien lege bordjes in plaats van zeven. Zes links, zes rechts. Eén tussen zijn eigen handen. En één bij zijn spiegelbeeld, ver weg.

Het begon met Eline. Ze voelt zich niet lekker. Kan natuurlijk. Toen Twan. Met scharrel. Of liever, zonder scharrel, want die kwam ook niet. Te lekker weer. 'Liever een proseccootje aan het strand'. Flip is eerste paasdag blijven hangen in Brussel en gaat het niet redden. Na dat telefoontje was Datzelaar zelfs blij dat Tineke dan nog zou komen. Met haar nieuwe vriend. Maar ook die lieten het afweten. Iets met een tuincentrum. Of meubels.

Datzelaar kijkt naar zijn spiegelbeeld. Ver weg. Twee keer de tafel. Treurig. Alleen. Hoorde hij nu maar wat van Eva. Maar ja, hij heeft zelf niet meer gereageerd op haar mail. Of van Daphne. Maar die denkt vast ook niet aan hem vandaag.

Datzelaar kauwt op zijn paasstol. Spoelt na met wijn. Uit de fles. 'Proost', zegt zijn spiegelbeeld. Een traan rolt over zijn wang.


woensdag 20 april 2011

Voornemen

"Wat is je voornemen voor vandaag? - D.", zegt het berichtje. Datzelaar grinnikt. Het SMS-je is dus niet van Eva. Maar van Daphne. Ook goed. Hij kent haar niet zo goed. Tenminste, via internet, dus eigenlijk helemaal niet, beseft hij. Of misschien ook wel, dat weet je maar nooit.

Hij heeft een paar keer met haar gechat. Daar wordt hij altijd vrolijk van. Het klikt wel. Ze lijkt hem wel lief. De eerste keer vertelde hij haar over het afgelopen jaar. Half aangeschoten. Dat Tineke weg was gegaan. Dat hij zijn dochter een tijd niet meer zag. Zijn zoektocht naar zichzelf. Iets te open, maar ze reageerde heel leuk.

Ze stelt goede vragen, vindt Datzelaar. Soms een beetje voorspelbaar. Maar op een leuke manier. Moet ook wel. Ze helpt mensen met problemen. Datzelaar vindt het een sport om af en toe een slimme vraag terug te stellen. En nu krijgt hij van tijd tot tijd een berichtje. Iets om die dag over na te denken. Om even bij stil te staan.

Mijn voornemen voor vandaag, peinst Datzelaar. Met Daphne gaan lunchen? Hij weet dat ze niet zo ver weg woont. Te makkelijk. Te plat ook. Dan weet hij het. "Vandaag wil ik aardig zijn voor iedereen die ik tegenkom. En vooral voor mezelf.", tikt hij in. Zonder mistikken deze keer. "En jij?". Er komt geen antwoord.

Als Datzelaar zijn telefoon weglegt stoot hij de koffiepot om. Wat ben je toch een eikel, zegt hij hardop tegen zichzelf.

dinsdag 19 april 2011

Puzzelstukjes

Zijn telefoon laat weten dat er een SMS-je is. Raar. Iedereen weet dat hij niet van SMS-en houdt. De toetsjes van zijn telefoon zijn te klein voor zijn dikke vingers. Een telefoon is ook om mee te bellen. Tegenwoordig lijkt dat laatste wel een accessoire. Datzelaars telefoon kan alles, maar als hij gewoon wil opnemen verbreekt hij meestal de verbinding. Per ongeluk. Dan moet hij zelf terugbellen. Kost hem weer geld.

Maar vandaag is het niet erg. Vandaag klopt alles. Soms, heel soms, heeft Datzelaar dat gevoel. Dat alles zin heeft. Niet dat hij die dan begrijpt, maar toch. Vandaag komt alles samen. De puzzelstukjes passen. Op dagen als vandaag voelt Datzelaar een diepe rust. Even stoppen met het gejaag. Het besef dat hij deel uitmaakt van een groter geheel. Berusting, op een positieve manier.

Vandaag kan niets misgaan. Dat voelt hij aan alles. Tevreden staat hij op om het berichtje te lezen. Datzelaar hoopt dat het van Eva is.

zondag 17 april 2011

Plan B

'Ach', denkt Datzelaar vrolijk, 'misschien ben ik morgen wel dood'. Sinds het mailtje van Eva is hij in een bijzonder goed humeur. De radio zingt een liedje. Datzelaar neuriet mee. Over elke dag leven alsof het je laatste is. Mooi wel. Datzelaar heeft zich altijd afgevraagd hoe je dat moet doen. Het klinkt wel aantrekkelijk. Maar hoe plan je een toekomst als je morgen toch doodgaat? En waarom?

Vandaag weet Datzelaar het antwoord. Vandaag leef je vandaag. En morgen ben je dood. De rest is plan B. De back-up voor als je per ongeluk morgen toch nog leeft.

Hij heeft niet gereageerd. Nog niet. Hij schaamt zich voor zijn eenzame dronkemansmail. Niet eens voor de typefouten. Vooral voor de inhoud. Maar goed, ze reageerde erg enthousiast. En dat na zoveel jaar.

Fluitend besluit Datzelaar vandaag te gaan wandelen. Of naar het strand. Eva kan wel even wachten. Die past prima in plan B.

zaterdag 16 april 2011

Mail

Datzelaar kijkt naar de tafel. De laptop staat nog aan. Zijn hoofd bonst. Eerst koffie. Vers zetten gaat niet lukken zonder overgeven, besluit Datzelaar. Teveel drank gisteravond. Dan maar Senseo. Het plaatsen van de koffiepad lukt gelukkig zonder gedoe. Hij zoekt houvast tegen het aanrecht terwijl hij de knop indrukt.

Anderhalve minuut later neemt hij een slok van zijn koffie. Met de tweede slok spoelt hij een paar aspirines weg. Langzaam wordt het bonzen in zijn hoofd minder. Overal in de kamer liggen papieren. Oude notities. Agenda's. Adressenboekjes. Langzaam komt alles terug. Het telefoontje van Tineke gisteravond. Tineke die boos was. Omdat Datzelaar bij Eline is geweest. Datzelaar die het probleem niet zag. Omdat het ook zijn dochter is, verdomme. De scheldpartij over en weer. Dat hij boos de verbinding had vebroken.

De twee flessen wijn daarna herinnert hij zich nog maar vaag, al ziet hij ze nu liggen. Maar het gevoel van eenzaamheid dat met ieder glas sterker werd voelt hij maar al te goed. De tweede fles had hij trouwens zonder glas gedronken. Dat ging wel zo snel, herinnert hij zich.

De mist trekt langzaam op. Datzelaar kijkt naar het scherm. En dan nog eens. 'Hé Datzelaar,', staat er. 'Dat is lang geleden. Dat je mijn mailadres nog had! Het lijkt mij ook te gek om je weer te zien!!! For old times' sake. (Or new times' -haha). Liefs en kusjes, Eva'.

Eva dus. Eva, die een zomer lang de liefde van zijn leven was. Eva die hij nooit vergeten is. Datzelaar scrollt naar 'Verzonden'. Hij rilt. Zijn hart bonkt nu nog harder dan zijn hoofd. Aarzelend opent hij de bovenste mail.